Turbo Emis Hatti ve Hortumunda Yag Terlemesi

Bu teknik sorun, özellikle yüksek tork kapasitesine sahip modern turbo dizel motorların emiş hattı üzerinde sıkça görülür. Motorun krank karter havalandırma (PCV) sistemi, motor içindeki yağ buharını yanma odasına göndermek üzere turbo emiş hattına yönlendirir. Ancak, bu hattaki plastik boru birleşim yerleri ve kauçuk hortum bağlantıları, yüksek emiş vakumu ve sıcaklık değişimleri altında sızdırmazlık performansını kaybedebilir. Sonuç olarak, yağ buharı bu ek yerlerinden dışarı sızarak hortumun dış yüzeyinde ıslak bir tabaka oluşturur. Zamanla bu yağlı tabaka, motor bölmesine giren toz ve partikülleri tutarak hortum üzerinde çamurumsu bir katman meydana getirir. Genellikle aracın ilk 30.000 ile 50.000 kilometresi arasında belirginleşen bu durum, üretim aşamasındaki tolerans farklılıklarından veya kullanılan kelepçe tipinin yetersiz kalmasından kaynaklanır. Mekanik bir arızadan ziyade bir sızdırmazlık kusuru olarak nitelendirilse de, uzun vadede hortumun yapısal bütünlüğünü bozabilir. Eğer terleme miktarı artar ve damlama seviyesine gelirse, bu durum turboşarjın verimliliğini etkileyebilir ve hava akış sensörü (MAF) gibi hassas bileşenlerin kirlenmesine yol açabilir. Bu nedenle, sadece temizlik yapmak yerine bağlantı elemanlarının revize edilmesi veya hortumun daha yüksek mukavemetli bir parça ile değiştirilmesi önerilir.